΄Αξιον εστί Οδυσσέα Ελύτη

Όπου και να σας βρίσκει το κακό αδελφοί,όπου και να θολώνει ο νους σας ,μνημονεύετε Διονύσιο Σολωμό

και μνημονεύετε Αλέξανδρο Παπαδιαμάντη....
΄Αξιον εστί Οδυσσέα Ελύτη

Παρασκευή, 8 Απριλίου 2011

" Μ΄ ένα βιβλίο κι ένα τραγούδι": μια μελωδική γιορτή του βιβλίου



 Η συγγραφέας Αναστασία Ευσταθίου έγραψε για την παράστασή μας:

Δεν κοίταξα ούτε μια φορά το ρολόι. Κατά τις 10.45 μ.μ. που τελείωσε η εκδήλωση δεν ήθελα να σηκωθώ από την καρέκλα. Δεν ήθελα να ανάψουν  τα φώτα για να μην προδοθούν τα βουρκωμένα μάτια. Ήμουν ακόμα καθηλωμένη με ένα χειροκρότημα κι ένα χαμόγελο στα χείλια.
Οι λέξεις είχαν αποκτήσει βάρος, σκιά. Οι νότες τούς είχαν προσδώσει τα χάδια τόσων χρόνων. Οι λέξεις ήσαν που τραγουδούσαν ή τα μάτια των παιδιών εφήβων; Ακόμα κι ο ποιητής Πάμπλο Νερούντα, που ευθύνεται για τα παραπάνω λόγια, δεν θα ήξερε να απαντήσει αν ήταν εκεί, στην αίθουσα εκδηλώσεων του 1ου ΕΠΑΛ Αιγίου, το Σαββατόβραδο της 2ης Απρίλη.
 Μέρα γιορτινή του παιδικού –εφηβικού βιβλίου η 2η Απριλίου, ημέρα των γενεθλίων του Δανού παραμυθά Άντερσεν, γιορτάζεται παγκοσμίως από την ΙΒΒΥ, τη διεθνή οργάνωση Βιβλίων για τη Νεότητα. Τα δημόσια σχολεία της δευτεροβάθμιας πολύπαθης εκπαίδευσης και συγκεκριμένα το 1ο ΓΕΛ, το 2ο ΓΕΛ, το 2ο Γυμνάσιο και το 1ο ΕΠΑ.Λ. Αιγίου τίμησαν την ημέρα στο πρόσωπο της συγγραφέα παιδικών βιβλίων, Βούλας Μάστορη.
Δέκα λόγους για να διαβάζουν τα παιδιά και οι νέοι λογοτεχνικά βιβλία απαρίθμησε η συγγραφέας με απλό και από καρδιάς  λόγο. Θαρρούσες ότι ήταν εκεί και δεν ήταν, γεμάτη συστολή, σαν ηρωίδα κάποιου από τα βιβλία της, που κάποιο χέρι την έβγαλε από τις σελίδες και την ανάγκασε να μας πει προφορικά όσα γράφει, μπροστά στον εκτυφλωτικό προβολέα. Εξάλλου το ‘πε και η ίδια «Καλύτερα να με διαβάζετε παρά να με ακούτε».
Ύστερα ήχησαν οι γλυκές φωνές αγοριών και κοριτσιών, απαγγέλλοντας αποσπάσματα από λογοτεχνικά κείμενα των γλωσσικών εγχειριδίων τους. Παρεμβάλλονταν μουσικά κομμάτια, διαλεγμένα ένα ένα σαν πολύτιμα πετράδια κρυμμένα στην άμμο από το Σάκη Παπαδημητρίου και τη Μαρία Παναγιωτακοπούλου –είμαι σίγουρη- και ερμηνευμένα από ερασιτέχνες, με μοναδικό, όμως, επαγγελματισμό, εφήβους. Ανατριχίλα στην μπαλάντα του ούρι. Μόκο στο «γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον». Ομαδικό σιγοψιθύρισμα στη γυναίκα του Καββαδία. Βιαστικό ενθουσιώδες χειροκρότημα από το ακροατήριο μετά από κάθε εκτέλεση, έτσι για να διώξει την ενοχή, γιατί τα ορθάνοιχτα μάτια των εφήβων -πρωταγωνιστών δεν δίσταζαν να μας κοιτάξουν κατάματα και να μας πουν αλήθειες.
Κι εκείνο το μουσικοφιλολογικό βραδινό ένιωσα ότι κάτι είχαν να μας πουν αυτά τα νέα παιδιά. Και μας είπαν πολλά. Χωρίς να μας κατηγορούν, χωρίς να μας ψέγουν, όπως κάνουμε εμείς οι ενήλικοι με αυτούς. Μας τα ψιθύρισαν απλά για να τα καταλάβουμε, για να θυμηθούμε ότι ήμασταν κι εμείς κάποτε έφηβοι και κάναμε όνειρα σαν κι αυτά. Δεν μας ρώτησαν γιατί προδίδουμε καθημερινά τα όνειρά τους. Όχι, το έκρυψαν πίσω από τους στίχους και τις λέξεις, με σοβαρότητα και υπευθυνότητα αφοπλιστική σε όλη τη διάρκεια της εκδήλωσης.  
Ένιωσα, σαν ακροατής την ανάγκη να συγχαρώ τους διοργανωτές, γράφοντας αυτές τις αράδες. Για το καλλιτεχνικό ζευγάρι οι έπαινοι είναι περιττοί, καθώς τα έχουν πει εδώ και χρόνια όλα με τη δουλειά τους. Τελειότητα στην οργάνωση, άψογη εκτέλεση των μουσικών κομματιών, άριστη καθοδήγηση στην απόδοση των λογοτεχνικών αποσπασμάτων, προσοχή σε κάθε λεπτομέρεια.
Ανάδειξαν το ρόλο της σχολικής βιβλιοθήκης πάνω απ’ όλα. Πέρασαν το μήνυμα της ημέρας, «Το βιβλίο θυμάται». Γιατί, το βιβλίο, σκέφτομαι, κουβαλά όλη τη μνήμη της ανθρωπότητας, κι εκείνο το Σαββατόβραδο των γενεθλίων του μεγάλου παραμυθά, αλλά και όλων των παραμυθάδων εγχώριων και ξένων, παλιών και σύγχρονων, ζήσαμε όλοι μαζί το καρδιοχτύπι των δημιουργών, των ποιητών, εκείνων που έχουν τόσα να μας πουν μέσα από τα έργα τους.
Τα παιδιά κατάφεραν, με την καθοδήγηση των καθηγητών τους, να μας ταξιδέψουν. Μας πήραν μαζί τους, βαρύ φορτίο, εμείς τώρα πια, στις γεμάτες άνοιξη και ελπίδα πλάτες τους. Να ‘ναι καλά και να μας ταξιδεύουν σε εκείνους τους κόσμους που τους τάξαμε, αλλά δεν κατορθώσαμε να τους χαρίσουμε.   

Αναστασία Ευσταθίου
Απρίλιος 2011

Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

«Μ΄ένα βιβλίο κι ένα τραγούδι»

 Κατάμεστη η αίθουσα του 1ου ΕΠΑΛ το περασμένο Σάββατο όπου τιμήθηκε η ημέρα του Βιβλίου με μια παράσταση στην οποία  κυριάρχησε το ήθος, η  ευγένεια ,ο σεβασμός στη λογοτεχνία και τη μουσική. Πέραν των προσδοκιών μας η προσέλευση του κόσμου.Η συγγραφέας Βούλα Μάστορη, επίσημη προσκεκλημένη,   μίλησε για την ανάγκη της φιλαναγνωσίας και    συγκινημένη χειροκρότησε την απρόσμενη, όπως είπε, υψηλοτάτου επιπέδου,  παράσταση. Τα παιδιά συγκίνησαν, γοήτευσαν και απέδειξαν ότι με τη σωστή καθοδήγηση μπορούν να αξιοποιήσουν   τις δυνατότητες τους. Παιδιά που με επαγγελματισμό και  αίσθηση   δημιούργησαν μια ατμόσφαιρα υποβλητική και μυσταγωγική. Μια οκταμελής ορχήστρα υψηλής αισθητικής με την καθοδήγηση του Σάκη Παπαδημητρίου στην οποία  έπαιξαν κλασική κιθάρα η Εμμέλεια Φιλιπποπούλου ,τσέλο η Έλενα Παπαδημητρίου, ακορντεόν ο Γιάννης Δαδιώτης, βιολί ο Νίκος Φιλιππόπουλος, ηλεκτρική κιθάρα ο Παναγιώτης Αντύπας και ντραμς ο Άρης Ευσταθίου απέδωσε με άρτιο τρόπο αγαπημένα τραγούδια από την παράδοση, την έντεχνη και ροκ μουσική ακόμα και από το ξένο ρεπερτόριο. Μοναδικοί στο τραγούδι ο Μάριος Μανιατόπουλος, η Έλενα Παπαδημητρίου και ο Παναγιώτης Αντύπας.
  Την ορχήστρα των μαθητών πλαισίωσαν  ο  Θοδωρής Νικολάου στο  πιάνο κι ο Σάκης Παπαδημητρίου που έπαιξε κιθάρα και ούτι.
 Συμμετείχε στο πιάνο επίσης  η Άσπα Παπαδημητρίου και ο Δήμος Κολοκυθάς. Τα λογοτεχνικά αποσπάσματα με τη  διδασκαλία της Μαρίας Παναγιωτακοπούλου απέδωσαν  οι μαθητές Θεοδώρα Σωτηροπούλου, Ελευθερία Σταματοπούλου, Σιντορέλλα Σινομάτι, Μαντώ Πρέζα, Χρύσα Κουφοπούλου, Νικολέτα Γκουλεμάνη, Νεκταρία Τράκα, Κωνσταντίνος Δημητρόπουλος, Δήμος Κολοκυθάς, Τάκης Βασιλακόπουλος, Σπύρος Ιατρόπουλος, Χριστίνα Παναγιωτακοπούλου,Γιούλη Παπαγεωργίου,  Φωτεινή Παναγοπούλου, Δήμητρα Μουρδέκα, Δήμητρα Δημουλά, Κατερίνα Αγγελοπούλου, Μαντώ Σκάρπα , Άσπα Τασοπούλου, Αναστασία Μπαζιώτη, Νικολίνα Πάγκαλου και η  Μαριάννα Σγουραδίτη.
 Οι μαθητές μας μάς έκαναν υπερήφανους και μας και μας δίδαξαν ήθος,σεμνότητα, ομαδικότητα,συνεργασία,πολιτισμό..
η ορχήστρα
η Βούλα Μάστορη με τους μαθητές


Μάριος Μανιατόπουλος

Έλενα Παπαδημητρίου